Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2012

Τυριά και κόκκινα κρασιά. Επιτυχία ή κατστροφή;

Πόσες φορές έχουμε δει το καλύτερο μπουκάλι της βραδιάς να συνοδεύει την πιατέλα τυριών;
Τα λευκά κρασιά, είτε ξηρά, είτε γλυκά, τα οποία είναι συνήθως φρέσκα, ταιριάζουν κατά γενικό κανόνα με το αλμυρό του τυριού. Η δροσιά που φέρνει η οξύτητα αυτών των κρασιών αντισταθμίζει την αλμυρή γεύση του τυριού, ενώ το φρουκτώδες στοιχείο τους ανταποκρίνεται στην έντονη γευστική προσωπικότητα τους. Η έλλειψη τανίνης σε αυτά τα κρασιά δικαιολογεί αυτό το συνδυασμό. Να σημειωθεί ότι ο συνδυασμός ενός κρασιού και ενός τυριού από την ίδια περιοχή είναι συχνά μια πολύ καλή λύση.



Τα κόκκινα κρασιά, αντιθέτως, συνδυάζονται πιο δύσκολα, διότι οι τανίνες τους τονίζουν υπερβολικά το αλάτι που περιέχουν τα τυριά. Ωστόσο κάποια τυριά αποτελούν εξαίρεση σε αυτόν τον κανόνα. Τα μαλακά τυριά και τα τυριά με επιφανειακή ωρίμανση ταιριάζουν με ένα Cotes-du-Rhone, ένα Pomerol, ένα Saint-Emillion ή ένα Sancerre. Όσον αφορά στα ημίσκληρα τυριά, συνοδεύονται ωραία με εκλεκτά Bordeaux ώριμα, όπως το Medoc, Saint-Emillion, Possac-Leognan.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...